kopać się

kopać się I – kopnąć się {{/stl_13}}{{stl_33}}'uderzać się nogą albo w nogę':{{/stl_33}}{{stl_10}}Kopnął się w kostkę. Kopnął się o kamień. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}kopać się II {{/stl_13}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'uderzać nogami jeden drugiego': {{/stl_7}}{{stl_10}}Zawodnicy kopali się w tłoku. Dzieci kopały się pod stołem. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'przedostawać się z trudem przez coś; brnąć': {{/stl_7}}{{stl_10}}Ratownicy kopali się przez zaspy śniegu. Gąsienice czołgu kopały się w piachu. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • kopać — ndk IX, kopaćpię, kopaćpiesz, kop, kopaćał, kopaćany kopnąć dk Va, kopaćnę, kopaćniesz, kopaćnij, kopaćnął, kopaćnęła, kopaćnęli, kopaćnięty, kopaćnąwszy 1. «uderzać coś lub kogoś nogą» Kopać piłkę. Kopnąć kogoś w bójce. Koń kopnął woźnicę. ◊… …   Słownik języka polskiego

  • kopać [wykopać] grób — {{/stl 13}}{{stl 8}}{komuś, czemuś} {{/stl 8}}{{stl 7}} walnie przyczyniać się do nieszczęścia, niepowodzenia, klęski czegoś lub kogoś; doprowadzać do upadku {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kopnąć się — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}kopać się I {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}kopnąć się II {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk IVa, kopnąć sięnę się, kopnąć sięnie się, kopnąć sięnij się, kopnąć sięnął się, kopnąć… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kopnąć — → kopać kopnąć się 1. forma dk czas. kopać się (p.) 2. pot. «pobiec szybko» Kopnął się do domu …   Słownik języka polskiego

  • kopanie — n I 1. rzecz. od kopać Kopanie rowów. 2. «wykopywanie z ziemi kartofli, buraków itp.; okres wykopywania kartofli w jesieni; wykopki» kopanie się rzecz. od kopać się …   Słownik języka polskiego

  • grób — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. grobu, Mc. grobie {{/stl 8}}{{stl 7}} miejsce, gdzie składa się ciało zmarłego, najczęściej w trumnie (czasem urnę z prochami), otaczane szacunkiem; zwykle dół w ziemi, na którego miejscu po zasypaniu, znajduje… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • grób — m IV, D. grobu, Ms. grobie; lm M. groby «miejsce, gdzie się chowa zmarłego; zwykle wykopany w ziemi dół, często obmurowany, nad którym wznosi się pagórek, stawia pomnik itp.» Otwarty, świeży grób. Grób rodzinny. Groby królewskie. Groby… …   Słownik języka polskiego

  • ASC Dukla Praha — Teamdaten UCI Code ADP Herkunftsland Tschechien  Tsch …   Deutsch Wikipedia

  • ziemia — ż I, DCMs. ziemiami; lm D. ziem 1. (jako termin astronomiczny pisze się wielką literą) blm «trzecia według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, ciało niebieskie o kształcie zbliżonym do elipsoidy obrotowej, obiegające Słońce po orbicie …   Słownik języka polskiego

  • wydobyć — dk, wydobyćbędę, wydobyćbędziesz, wydobyćbędą, wydobyćbądź, wydobyćbył, wydobyćbyty wydobywać ndk I, wydobyćam, wydobyćasz, wydobyćają, wydobyćaj, wydobyćał, wydobyćany 1. «wydostać z wnętrza na powierzchnię; wyciągnąć, wyjąć» Wydobyć walizkę z… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.